Acceso usuarios
Rodrigo Herrera Alfaya
The question of the meaning of individualism was implicitly addressed by Galician thought during the early 20th century. Manuel Antonio and the Xeración Nós explored the usefulness and limits of the individual as the core of their artistic and political endeavors. This article aims to provide a comparative review of how individuality was conceptualized by the poet and by the group during the first three decades of the century. To this end, a reading of canonical and foundational texts of the Xeración is proposed, as well as Manuel Antonio's correspondence and prose. The central thesis of the study will argue that the Xeración Nós proposed an idea of the individual based on their affective and performative function, whereas the poet would opt to embrace individuality as an aesthetic potency that would motivate an experience of indeterminacy
A cuestión sobre o sentido do individualismo foi tratada de forma implícita polo pensamento galego durante o inicio do século XX. Manuel Antonio e a Xeración Nós exploraron a utilidade e os límites do individuo como eixo das súas empresas artísticas e políticas. Este artigo pretende facer unha revisión comparatística do xeito en que a individualidade foi conceptualizada polo poeta e polo grupo durante as primeiras tres décadas do século. Para iso, proponse unha lectura de textos canónicos e fundacionais da Xeración, así como da correspondencia e prosa de Manuel Antonio. A tese central do estudo defenderá que a Xeración Nós propuxo unha idea do individuo fundada na súa función afectiva e performativa, mentres que o poeta optaría por asumir a individualidade como unha potencia estética que motivaría unha experiencia de indeterminación.
