A Coruña, España
Este artículo documenta la recepción en América latina del teatro de Manuel Linares Rivas (1866-1938), un dramaturgo enormemente popular en su tiempo pero posteriormente olvidado. La investigación se enmarca en la reivindicación de su figura, tradicionalmente menospreciada por la Academia.
La investigación, basada en el análisis de la prensa de la emigración gallega a través de Galiciana. Biblioteca Dixital de Galicia, identifica dos hitos principales en la relación de Linares Rivas con América. En primer lugar, sus visitas preliminares, que comenzaron en 1920 con una estancia en Cuba, donde fue homenajeado y nombrado socio de honor del Centro Gallego de La Habana. También se planeó, sin confirmarse, un banquete en su honor en Argentina.
El segundo hito fue la gran gira latinoamericana de 1926, donde encabezó la compañía de Antonia Plana Díaz durante seis meses. Este viaje, con un marcado componente político y cultural, incluyó paradas en Argentina, Uruguay, Perú, México, Venezuela y Colombia. Linares Rivas actuó como enviado oficial, portando un saludo del rey Alfonso XIII para Marcelo Torcuato de Alvear, presidente de Argentina. La gira incluyó la representación de dieciséis obras (siete de su autoría) y la impartición de nueve conferencias en Buenos Aires. Aunque la prensa de la época tildó la gira de fracaso, el autor quedó satisfecho.
Paralelamente, el artículo documenta 44 representaciones de sus obras en Latinoamérica entre 1903 y 1938, concentradas en Argentina (25), Cuba (13) y Uruguay (6).
La investigación concluye que, si bien se ha avanzado en documentar la proyección internacional de Linares Rivas, su obra sigue necesitando un estudio libre de los prejuicios ideológicos del pasado. Los datos empíricos, como ser el autor más publicado en las prestigiosas colecciones "El Teatro Moderno" y "La Farsa", demuestran su significativa popularidad, reclamando una reevaluación contemporánea de su legado.
This article documents the reception in Latin America of the theatre of Manuel Linares Rivas (1866-1938), a dramatist who was enormously popular in his time but later fell into obscurity. The research is part of the reclamation of his figure, traditionally undervalued by the Academy.
The research, based on the analysis of the press of Galician emigration through Galiciana. Biblioteca Dixital de Galicia, identifies two main milestones in Linares Rivas' relationship with the Americas. First, his preliminary visits, which began in 1920 with a stay in Cuba, where he was honoured and named an honorary member of the Centro Gallego in Havana. A banquet in his honour was also planned in Argentina, though it remains unconfirmed.
The second milestone was the major 1926 Latin American tour, where he headed Antonia Plana Díaz's company for six months. This journey, with a marked political and cultural component, included stops in Argentina, Uruguay, Peru, Mexico, Venezuela, and Colombia. Linares Rivas acted as an official envoy, carrying a greeting from King Alfonso XIII for Marcelo Torcuato de Alvear, the President of Argentina. The tour included the performance of sixteen plays (seven of which were his own) and the delivery of nine lectures in Buenos Aires. Although the press of the time labelled the tour a failure, the author was satisfied with it.
Concurrently, the article documents 44 performances of his works in Latin America between 1903 and 1938, concentrated in Argentina (25), Cuba (13), and Uruguay (6).
The research concludes that, while progress has been made in documenting Linares Rivas' international reach, his work still requires a study free from the ideological prejudices of the past. Empirical data, such as him being the most published author in the prestigious collections "El Teatro Moderno" and "La Farsa," demonstrate his significant popularity, calling for a contemporary re-evaluation of his legacy.
Este artigo documenta a recepción en América latina do teatro de Manuel Linares Rivas (1866-1938), un dramaturgo enormemente popular no seu tempo pero posteriormente esquecido. A investigación enmárcase na reivindicación da súa figura, tradicionalmente menosprezada pola Academia.
A investigación, baseada na análise da prensa da emigración galega a través de Galiciana. Biblioteca Dixital de Galicia, identifica dous hitos principais na relación de Linares Rivas con América. En primeiro lugar, as súas visitas preliminares, que comezaron en 1920 cunha estancia en Cuba, onde foi homenaxeado e nomeado socio de honra do Centro Galego da Habana. Tamén se planeou, sen confirmarse, un banquete na súa honra na Arxentina.
O segundo hito foi a gran xira latinoamericana de 1926, onde encabezou a compañía de Antonia Plana Díaz durante seis meses. Esta viaxe, cun marcado compoñente político e cultural, incluíu paradas en Arxentina, Uruguai, Perú, México, Venezuela e Colombia. Linares Rivas actuou como enviado oficial, portando un saúdo do rei Afonso XIII para Marcelo Torcuato de Alvear, presidente de Arxentina. A xira incluíu a representación de dezaseis obras (sete da súa autoría) e a impartición de nove conferencias en Bos Aires. Aínda que a prensa da época tachou a xira de fracaso, o autor quedou satisfeito.
Paralelamente, o artigo documenta 44 representacións das súas obras en Latinoamérica entre 1903 e 1938, concentradas en Arxentina (25), Cuba (13) e Uruguai (6).
A investigación conclúe que, aínda que se avanzou en documentar a proxección internacional de Linares Rivas, a súa obra segue necesitando un estudo libre dos prexuízos ideolóxicos do pasado. Os datos empíricos, como ser o autor máis publicado nas prestixiosas coleccións "El Teatro Moderno" e "La Farsa", demostran a súa significativa popularidade, reclamando unha reavaliación contemporánea do seu legado.
Este artigo documenta a recepção na América latina do teatro de Manuel Linares Rivas (1866-1938), um dramaturgo enormemente popular em seu tempo, mas posteriormente esquecido. A pesquisa enquadra-se na reivindicação da sua figura, tradicionalmente menosprezada pela Academia.
A pesquisa, baseada na análise da imprensa da emigração galega através da Galiciana. Biblioteca Dixital de Galicia, identifica dois marcos principais na relação de Linares Rivas com a América. Em primeiro lugar, as suas visitas preliminares, que começaram em 1920 com uma estadia em Cuba, onde foi homenageado e nomeado sócio de honra do Centro Galego de Havana. Também foi planeado, sem confirmação, um banquete em sua honra na Argentina.
O segundo marco foi a grande turnê latino-americana de 1926, onde ele chefiou a companhia de Antonia Plana Díaz durante seis meses. Esta viagem, com um marcado componente político e cultural, incluiu paradas na Argentina, Uruguai, Peru, México, Venezuela e Colômbia. Linares Rivas atuou como enviado oficial, portando uma saudação do rei Alfonso XIII para Marcelo Torcuato de Alvear, presidente da Argentina. A turnê incluiu a representação de dezesseis obras (sete de sua autoria) e a realização de nove conferências em Buenos Aires. Embora a imprensa da época tenha considerado a turnê um fracasso, o autor ficou satisfeito.
Paralelamente, o artigo documenta 44 representações das suas obras na América Latina entre 1903 e 1938, concentradas na Argentina (25), Cuba (13) e Uruguai (6).
A pesquisa conclui que, embora se tenha avançado na documentação da projeção internacional de Linares Rivas, a sua obra ainda precisa de um estudo livre dos preconceitos ideológicos do passado. Os dados empíricos, como ser o autor mais publicado nas prestigiadas coleções "El Teatro Moderno" e "La Farsa", demonstram a sua significativa popularidade, reclamando uma reavaliação contemporânea do seu legado.
Cet article retrace la réception en Amérique latine du théâtre de Manuel Linares Rivas (1866-1938), un dramaturge extrêmement populaire de son temps, tombé ensuite dans l'oubli. Cette recherche s'inscrit dans une démarche de réhabilitation de sa figure, traditionnellement sous-estimée par le milieu universitaire.
La recherche, basée sur l'analyse de la presse de l'émigration galicienne via Galiciana. Biblioteca Dixital de Galicia, identifie deux moments clés dans la relation de Linares Rivas avec l'Amérique. Premièrement, ses visites préliminaires, qui ont commencé en 1920 par un séjour à Cuba, où il a été honoré et nommé membre d'honneur du Centre Galicien de La Havane. Un banquet en son honneur fut également envisagé en Argentine, sans qu'on ait la confirmation qu'il ait eu lieu.
Le second moment clé fut la grande tournée latino-américaine de 1926, durant laquelle il dirigea la compagnie d'Antonia Plana Díaz pendant six mois. Ce voyage, à forte dimension politique et culturelle, incluait des étapes en Argentine, Uruguay, Pérou, Mexique, Venezuela et Colombie. Linares Rivas y agit comme émissaire officiel, portant un message de salutation du roi Alphonse XIII à Marcelo Torcuato de Alvear, président de l'Argentine. La tournée comprenait la représentation de seize pièces (dont sept de sa plume) et la tenue de neuf conférences à Buenos Aires. Bien que la presse de l'époque ait qualifié la tournée d'échec, l'auteur en est resté satisfait.
Parallèlement, l'article recense 44 représentations de ses œuvres en Amérique latine entre 1903 et 1938, principalement concentrées en Argentine (25), à Cuba (13) et en Uruguay (6).
La recherche conclut que, bien que des progrès aient été faits pour documenter la portée internationale de Linares Rivas, son œuvre nécessite encore une étude affranchie des préjugés idéologiques du passé. Les données empiriques, comme le fait qu'il fut l'auteur le plus publié dans les prestigieuses collections "El Teatro Moderno" et "La Farsa", démontrent sa popularité significative et appellent à une réévaluation contemporaine de son héritage.