Bilbao, España
En el presente trabajo se estudia la virtud elocutiva de la puritas o pureza correspondiente a la selección de palabras en las dos primeras traducciones de la famosa Filotea de Francisco de Sales, que tuvieron por traductores a Pouvreau y Haraneder. A tal fin se han examinado los cuatro criterios que rigen la puritas: razón (ratio), antigüedad (vetustas), autoridad (auctoritas) y el uso (consuetudo).
Lan honetan hitz hautaketari dagokion puritasedo garbitasunaren bertute elokutiboa aztertu da Frantses Saleskoren Filotea ospetsuaren euskarazko lehen itzulpen bietan, Pouvreau eta Haraneder itzultzaile izan zituzten haietan. Horretarako garbitasuna arautzen duten lau irizpideak arakatu dira: arrazoia (ratio), antzinatasuna (vetustas), autoritatea (auctoritas) eta usadioa (consuetudo).