Variantes paremiográficas: procedementos para a súa sistematización

• Rossana Sidoti ^[1]
  1. [1] University of Messina

     University of Messina

     Mesina, Italia

     
• Localización: Cadernos de fraseoloxía galega, ISSN 1698-7861, Nº. 23, 2021, págs. 117-137
• Idioma: gallego
• DOI: 10.52740/cfg.22.23.06.00032
• Títulos paralelos:
  • Paremiographic variants: procedures for their systematization
• Enlaces
  • Texto completo (pdf)
• Resumen
  • galego

    O presente estudo, desde o ámbito da xeografía lingüística ou xeoparemioloxía, contén as pautas para abordar o procedemento máis axeitado para a sistematización das variantes paremiográficas dialectais contidas no corpus de paremias populares recompiladas a través dun traballo de campo levado a cabo durante os anos 2018 e 2019 na cidade siciliana de Messina (Italia). Co obxectivo de ofrecer o procedemento máis axeitado para a súa sistematización, acudimos á proposta aplicada ás paremias inglesas por Grzybek, Chlosta e Roos (1994, pp. 221–256), segundo a cal as variantes poden sufrir cambios ou alteracións formais e/ou estruturais de menor ou maior extensión que, nalgún caso, poden afectar ó significado translaticio e transformacións na estrutura superficial que poden dificultar a identificación da paremia non marcada. A sistematización da tipoloxía das variantes paremiográficas, ademais de recoller os refráns dialectais en toda a riqueza das súas variantes sincrónicas revela os mecanismos que se amosan máis activos na produción de modificacións.

  • English

    The present study ―from the field of linguistic geography or geoparemiology― contains guidelines to address the most appropriate procedure for the systematization of dialectal paremiographic variants contained in the corpus of popular paremias collected through a fieldwork carried out during 2018 and 2019 in the Sicilian town of Messina (Italy). With the aim of offering the most suitable procedure for its systematization, we have turned to the proposal applied to the English paremias by Grzybek, Chlosta and Roos (1994, pp. 221–256), according to which variants may undergo changes or formal and/or structural alterations of less or greater extent that in some cases may affect the figurative meaning and transformations in the surface structure that may make it difficult to identify the unmarked paremia.The systematization of the typology of the paremiographic variants, in addition to collecting the dialectal sayings in all the richness of their synchronous variants, reveals the mechanisms that are most active in the production of modifications.